proze poetike24 Mar 2008 09:45 am
Mund te koloviteshe pafundesisht nen ate te qeshur gerryese
pa mundur dot te beje gje.
~
Duart e saj ishin te ashpra, te nxehta.
Te paperballueshme, sepse epshore.
~
Nderkaq, i qete,
si shikimi i nje hipopotami te therur tashme,
shiu qullte kendet e majisura te kohes, dhe ty,
mund te te dukej me se e natyrshme qe ndodheshe ne duart e parakohshme
te vdekjes.
~
Megjithate, largesisht e dhimbshme,
pafundesisht e dikurshme,
mund te te rrezellinte, ndoshta ne mendje,
kufoma shndritese e nje casti jete.
Dhe kembet e tua do fillonin te mendonin
e ti do thoje me vete
c`ta beje gjithe ate trup.
